Bina
Galeria Guemes: bina ve hikâyeleri
İçinde bir tango tiyatrosu barındıran 1915 yapımı betonarme bir gökdelen ve gösteri daha var olmadan önce orada yaşayıp çalışan yazarlar.
Tarihleri ve fiyatları kontrol edin ↗Guemes'e kısa bir bakış
| Detay | |
|---|---|
| Adres | Florida 165, Buenos Aires (Florida ve San Martin caddeleri arasında) |
| Mimar | Francesco Gianotti |
| Sipariş / açılış | 1913 / Aralık 1915 |
| Stil | Art Nouveau, betonarme |
| Kayda değer sakini | Antoine de Saint-Exupery, 1931 |
Bir alışveriş pasajının üzerinde yükselen kule
Galeria Guemes aslında tek bir bina değil, üst üste binmiş iki yapıdan oluşur: Florida ile San Martin caddeleri arasında uzanan, cam çatılı uzun bir zemin kat alışveriş pasajı ve onun üzerinde yükselen yaklaşık 14 katlı bir kule. İtalyan mimar Francesco Gianotti 1913'te görevlendirildi ve bina Aralık 1915'te açıldı; neredeyse tamamen betonarme olarak inşa edilmişti — o dönemde Buenos Aires için sıra dışı ve pahalı bir tercih, ki bu yüzden bugün hâlâ şehrin ilk beton gökdeleni olarak anılıyor.
Art Nouveau, Beaux-Arts değil
Buenos Aires'in merkezindeki görkemli 20. yüzyıl başı binalarının çoğu Fransız Beaux-Arts üslubuna meyillidir — mansart çatılar ve Paris'i yakından örnek alan taş cepheler, ki Paris o dönemin en zengin inşaatçıları için moda referans noktasıydı. Guemes ise bilinçli olarak farklıdır: yaldızlı demir işçiliği, kavisli cam çatı panelleri ve girişlerinin üzerindeki süslü bronz figürler, aynı dönemde Torino ve Milano'da yükselen Art Nouveau pasajlara ve büyük mağazalara daha yakın durur; bu da Gianotti'nin kendi Piemonte geçmişiyle örtüşür, dönemin alışılagelmiş Paris şablonuyla değil.
Bir yazarın adresi, hem de iki kez
Pasaj, herhangi bir tango gösterisinden onlarca yıl öncesine uzanan bir edebiyat tarihi taşır. İleride Küçük Prens'in yazarı olacak Antoine de Saint-Exupery, 1931'de Aeroposta Argentina için Buenos Aires ile Patagonya arasındaki posta hatlarında uçarken Guemes içindeki bir dairede yaşadı — hayatının bu dönemini sonradan Rüzgâr, Kum ve Yıldızlar'da kaleme aldı. Yıllar sonra Arjantinli yazar Julio Cortazar, galeriyi kendi kurgusuna dahil etti ve eserlerinde sürekli yinelenen 19. yüzyıl Paris pasajlarının yanına yerleştirdi; bu da Gianotti'nin kendi Avrupa referanslarının tuhaf bir yankısıdır.
Binanın gerçekte neleri barındırdığı
Zemin kattaki dükkânların ötesinde, Guemes zaman içinde ofislere, dairelere, microcentro'nun çatılarına bakan bir çatı seyir terasına ve — burada en önemlisi — sokak seviyesinin altına gizlenmiş iki tiyatroya ev sahipliği yapmıştır. Piazzolla programı için kullanılan Teatro Astor Piazzolla, Arjantin tangosunun diğer dev isminden adını alan ikinci bir salon olan Teatro Carlos Gardel'in yanında yer alır; her ikisi de kendi gece tango-ve-akşam yemeği programlarını sunar, bağımsız olarak yapımcılığı üstlenilir, kadrosu kurulur ve fiyatlandırılır; rezervasyon yapmadan önce biletin gerçekte hangi salon için olduğunu kontrol etmeye değer.
1915'ten bugüne kalanlar
Piazzolla gösterisi için kullanılan tiyatro, binanın özgün Art Nouveau dekorasyonundan görünür izler taşır — boyalı cam tavan panelleri, yaldızlı kabartma işleri ve duvarlar boyunca sıralanan katmanlı loca kutuları; akşam yemeği tiyatrosu için sonradan dönüştürülmüş düz siyah bir salon değil. Sahnenin kendisi kadar bu ayrıntı da mekânı şehrin başka bir yerindeki özel yapım modern tango salonundan ayrıştırır ve yemek aralarında yalnızca sahneye değil, yukarıya da bakmaya değer kılar.
Bugün onu bulmak
Tango gösterisi için kullanmanız gereken giriş Florida 165 kapısıdır; pasajın kendisi yayalara aittir, herhangi bir alışveriş caddesi gibi gündüz normal yaya trafiğine açıktır ve vitrinlerinin arkasında 110 yıllık bir beton kule ile iki faal tiyatronun bulunduğunu fark etmeden yanından geçip gitmek gerçekten kolaydır. Cadde seviyesindeki herhangi bir tiyatro tabelası yerine kemerli, yaldızlı kapıyı arayın.