Het gebouw
De Galería Güemes: het gebouw en zijn verhalen
Een betonnen wolkenkrabber uit 1915 met een tangotheater erin, en de schrijvers die er woonden en werkten nog voordat de show bestond.
Bekijk data en prijzen ↗De Güemes in één oogopslag
| Detail | |
|---|---|
| Adres | Florida 165, Buenos Aires (tussen de straten Florida en San Martín) |
| Architect | Francesco Gianotti |
| Opdracht / opening | 1913 / december 1915 |
| Stijl | Art nouveau, gewapend beton |
| Opmerkelijke bewoner | Antoine de Saint-Exupéry, 1931 |
Een toren boven een winkelgalerij
De Galería Güemes is eigenlijk niet één gebouw, maar eerder twee die op elkaar zijn gestapeld: een lange winkelgalerij met glazen dak op straatniveau tussen de Florida- en San Martín-straten, met daarboven een toren van ongeveer veertien verdiepingen. De Italiaanse architect Francesco Gianotti kreeg in 1913 de opdracht en het gebouw opende in december 1915, vrijwel volledig opgetrokken uit gewapend beton — een ongebruikelijke en dure keuze voor Buenos Aires in die tijd, wat voor een groot deel verklaart waarom het vandaag de dag nog steeds wordt beschreven als de eerste betonnen wolkenkrabber van de stad.
Art nouveau, geen Beaux-Arts
De meeste grandeurrijke gebouwen uit het begin van de twintigste eeuw in het centrum van Buenos Aires neigen naar Franse Beaux-Arts — mansardedaken en stenen gevels die nauwgezet zijn gemodelleerd naar Parijs, het modieuze referentiepunt voor de rijkste bouwheren van die tijd. De Güemes is bewust anders: verguld ijzerwerk, gebogen glazen dakpanelen en de decoratieve bronzen figuren boven de ingangen liggen dichter bij de art-nouveau-galerijen en warenhuizen die in dezelfde periode in Turijn en Milaan verrezen, wat aansluit bij Gianotti's eigen Piëmontese achtergrond in plaats van bij het gebruikelijke Parijse sjabloon van die tijd.
Het adres van een schrijver, in tweevoud
De galerij draagt een literaire geschiedenis die decennia voor elke tangoshow dateert. Antoine de Saint-Exupéry, later de auteur van De kleine prins, woonde in 1931 in een appartement in de Güemes terwijl hij postroutes vloog voor Aeroposta Argentina tussen Buenos Aires en Patagonië — een periode uit zijn leven waarop hij later teruggreep voor Wind, zand en sterren. Decennia later verwerkte de Argentijnse schrijver Julio Cortázar de galerij in zijn eigen fictie, en plaatste haar naast de grote negentiende-eeuwse galerijen van Parijs die steeds terugkeren in zijn werk — een merkwaardige echo van Gianotti's eigen Europese referentiepunten.
Wat het gebouw werkelijk herbergt
Naast de winkels op de begane grond heeft de Güemes op verschillende momenten kantoren, appartementen, een uitkijkpunt over de daken van het microcentro en — meest relevant hier — twee theaters onder straatniveau gehuisvest. Teatro Astor Piazzolla, gebruikt voor het Piazzolla-programma, bevindt zich naast een tweede zaal, Teatro Carlos Gardel, vernoemd naar de andere torenhoge figuur van de Argentijnse tango; beide verzorgen hun eigen avondprogramma's met tango en diner, onafhankelijk geproduceerd, gecast en geprijsd, en het is de moeite waard om na te gaan voor welke zaal een ticket daadwerkelijk geldt voordat u boekt.
Wat bewaard is gebleven uit 1915
Het theater dat wordt gebruikt voor de Piazzolla-show draagt zichtbare kenmerken van de oorspronkelijke art-nouveau-decoratie van het gebouw — beschilderde glazen plafondpanelen, verguld reliëfwerk en gelaagde privélodges langs de wanden, in plaats van een kale zwarte doos die is aangepast voor dinertheater. Het is dit detail, net zoveel als het programma zelf, dat de locatie onderscheidt van een speciaal gebouwde moderne tangozaal elders in de stad, en een blik omhoog tussen de gangen door waard maakt, niet alleen naar het podium.
Vandaag de dag vinden
De ingang aan Florida 165 is de juiste voor de tangoshow; de arcade zelf is voetgangersgebied, gewoon toegankelijk voor dagelijkse wandelaars zoals elke winkelstraat, en je loopt er echt zo voorbij zonder te beseffen dat achter de winkelpuien een betonnen toren van 110 jaar oud en twee werkende theaters schuilgaan. Let op de gewelfde, vergulde deuropening in plaats van op theaterborden op straatniveau.