Voor je gaat
Een luistergids: Piazzolla-werken om te kennen voor de show
Vier goed gedocumenteerde Piazzolla-stukken die het beluisteren vooraf waard zijn — we beweren niet dat deze exacte setlist op een bepaalde avond wordt gespeeld.
Bekijk data en prijzen ↗Vier Piazzolla-stukken, kort toegelicht
| Stuk | Waarom het ertoe doet |
|---|---|
| Adios Nonino (1959) | Geschreven na de dood van zijn vader; algemeen beschouwd als zijn kenmerkende compositie |
| Verano Porteno (1965) | Het eerste deel van Cuatro Estaciones Portenas, de suite waarnaar de show is vernoemd |
| Libertango (1974) | Zijn bekendste cross-overstuk, opgenomen door artiesten ver buiten de tangowereld |
| Oblivion (1982) | Geschreven voor een Italiaanse filmpartituur; een van zijn meest opgenomen langzame stukken |
Waarom vooraf luisteren de moeite loont
Piazzolla's muziek beloont enige vertrouwdheid voordat je haar live hoort — harmonisch vreemder dan traditionele tango, gebouwd op spanning en ontlading in plaats van een gestage danspuls die het hele stuk door wordt vastgehouden, en een avond rond zijn Cuatro Estaciones Porteñas komt anders binnen zodra je ongeveer weet hoe die suite klinkt. Niets van wat volgt is een bewering over het exacte programma op een bepaalde avond in Teatro Astor Piazzolla; het is achtergrond over de componist wiens naam daadwerkelijk op de deur staat, zodat de avond meer leest dan een onbekende soundtrack bij het dansen.
Adios Nonino
Piazzolla schreef dit in 1959, binnen dagen nadat hij vernam dat zijn vader — in de familie Nonino genoemd — was overleden, terwijl Piazzolla zelf op tournee was in Puerto Rico en niet op tijd thuis kon komen. Naar verluidt sloot hij zich op en schreef het stuk in één zitting. Het wordt doorgaans genoemd als zijn meest persoonlijke en meest uitgevoerde compositie, tientallen keren opgenomen door zijn eigen ensembles gedurende zijn carrière, en een redelijk startpunt voor wie emotioneel wil begrijpen hoe tango nuevo klinkt voordat hij het live hoort.
Verano Porteño, de eerste van de Vier Seizoenen
Verano Porteño (Buenos Aires-zomer), gecomponeerd in 1965, was het eerste stuk in wat uiteindelijk Cuatro Estaciones Porteñas zou worden — afzonderlijk geschreven over een periode van ongeveer vijf jaar in plaats van vanaf het begin als één suite besteld, en pas later gegroepeerd en samen uitgevoerd toen alle vier seizoenen bestonden. Het is het stuk dat het meest direct relevant is voor het programma van Teatro Astor Piazzolla, aangezien de hele show zijn naam ontleent aan deze set en niet aan een enkele hit.
Libertango
Libertango, geschreven in 1974, niet lang nadat Piazzolla naar Italië verhuisde, is het stuk dat het meest waarschijnlijk herkenbaar is, zelfs voor luisteraars die zijn naam helemaal niet kennen — de voortstuwende baslijn en de titel (een samentrekking van libertad en tango, vrijheid en tango) hebben het een van de meest gecoverde instrumentale stukken van de 20e eeuw gemaakt, vijftig jaar lang geheractiveerd en herschikt in pop, klassiek en filmmuziek, van Grace Jones' vocale versie tot talloze klassieke cello- en strijkkwartetopnamen.
Vergetelheid
Oblivion werd in 1982 gecomponeerd voor de soundtrack van Marco Bellocchio's Italiaanse film Enrico IV. Het stuk is langzamer en melancholischer dan Libertango, gebouwd rond een enkele smartelijke bandoneon- of vioolmelodie in plaats van een voortstuwende ritmesectie. Het is vaak het stuk waarnaar programmeurs grijpen om Piazzolla te introduceren bij luisteraars die aannemen dat tango nuevo alleen ritme is en geen ingetogenheid, en het blijft een van zijn meest opgenomen langzame werken, zowel in tango- als in klassieke crossover-opnames.
Een opmerking over de setlist
Dinner-theater tangoprogramma's publiceren doorgaans vooraf geen vaste speelvolgorde, en een show rond het volledige oeuvre van een componist put gewoonlijk uit aanzienlijk meer dan vier stukken gedurende een voorstelling van ruim een uur, afgewisseld met milonga-, salon- en Pugliese-stijl secties die helemaal geen composities van Piazzolla zijn. Beschouw deze gids als achtergrondinformatie over de componist, niet als een belofte van wat u die avond precies zult horen — het enige van de vier stukken dat echt verweven is met het concept en de naam van de show is Cuatro Estaciones Portenas.